ការរីកចម្រើននៃ វិស័យកសិឧស្សាហកម្ម និងវារីវប្បកម្មក្នុងខេត្តកោះកុង បាននិងកំពុងដើរតួនាទីជាក្បាលម៉ាស៊ីនសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់ ក្នុងការលើកកម្ពស់ជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងតំបន់។ ការផ្លាស់ប្តូរពីការធ្វើកសិកម្ម និងនេសាទបែបប្រពៃណី មកជាលក្ខណៈពាណិជ្ជកម្មខ្នាតធំ បានបង្កើតផលប៉ះពាល់ជាវិជ្ជមានយ៉ាងច្រើនដល់សេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ។
ខាងក្រោមនេះជាការលម្អិតអំពីសក្តានុពលនៃវិស័យទាំងពីរ និងទំនាក់ទំនងទៅនឹងជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ៖
១. សក្តានុពល និងផលប៉ះពាល់ពីវិស័យកសិឧស្សាហកម្ម
តាមរយៈផែនការមេអភិវឌ្ឍន៍តំបន់ឆ្នេរ ខេត្តកោះកុងត្រូវបានកំណត់ជា “មជ្ឈមណ្ឌលយុទ្ធសាស្ត្រកែច្នៃកសិផល” ដោយសារការតភ្ជាប់ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងព្រំដែន។
- ការបង្កើតឱកាសការងារក្នុងស្រុក៖ វត្តមានរបស់ក្រុមហ៊ុនវិនិយោគកសិឧស្សាហកម្មធំៗ (ដាំដុះកៅស៊ូ ដូងប្រេង អំពៅ និងឈើឧស្សាហកម្ម) បានស្រូបយកកម្លាំងពលកម្មរាប់ពាន់នាក់។ ប្រជាពលរដ្ឋលែងចំណាកស្រុកទៅក្រៅប្រទេស ដោយសារពួកគេអាចរកចំណូលបានថេរនៅក្នុងស្រុកកំណើត តាមរយៈការធ្វើជាកម្មករចម្ការ ឬបុគ្គលិកនៅក្នុងរោងចក្រកែច្នៃ។
- ការបង្កើតសហគ្រាសក្នុងស្រុក និងការបន្ថែមតម្លៃ (Value-Added)៖ មិនត្រឹមតែលក់វត្ថុធាតុដើមឡើយ បច្ចុប្បន្នមានការបង្កើតសហគ្រាសកែច្នៃខ្នាតតូច និងមធ្យម (SMEs) កាន់តែច្រើន។ ការច្នៃប្រឌិតផលិតផលក្នុងស្រុក ដូចជា ការធ្វើដំឡូងមីក្រៀម ការកែច្នៃផ្លែឈើត្រូពិច និងការផលិតសម្ភារៈពីឈើអាកាស្យា បានជួយឱ្យកសិករទទួលបានតម្លៃកសិផលខ្ពស់ជាងមុន។
២. សក្តានុពល និងផលប៉ះពាល់ពីវិស័យវារីវប្បកម្ម (ជលផលសមុទ្រ)
វារីវប្បកម្មសមុទ្រ គឺជាប្រភពចំណូលផ្ទាល់ និងរហ័សបំផុត សម្រាប់ប្រជានេសាទ និងអ្នករស់នៅតំបន់ឆ្នេរនៃខេត្តកោះកុង។
- របរចិញ្ចឹមគ្រុំចំពុះទា (Green Mussel) ជានិមិត្តរូបនៃភាពមានបាន៖ នៅក្នុងតំបន់ដែនជម្រកសត្វព្រៃពាមក្រសោប ស្រុកមណ្ឌលសីមា និងឃុំថ្មស ស្រុកបូទុមសាគរ ដោយឡែក(ស្រុកស្រែអំបិល) របរចិញ្ចឹមគ្រុំចំពុះទាបានក្លាយជាប្រភពចំណូលធំ។ យោងតាមទិន្នន័យពី[ក្រសួងបរិស្ថាន] ប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងសហគមន៍ជាង ៧០ ភាគរយ បានប្រកបរបរនេះ។ ការវិវត្តពីការនាំចេញគ្រឿងលម្អ Raw ទៅក្រៅប្រទេស មកជាការបង្កើតសហគ្រាសកែច្នៃសាច់គ្រុំឆ្អិនក្នុងស្រុក (ដូចជា សហគ្រាស លោក វង្ស តារា) បានជួយបង្កើនតម្លៃគ្រុំស្រស់ក្នុងស្រុក និងផ្តល់ការងារបន្ថែមដល់ស្ត្រីមេផ្ទះនៅក្នុងសហគមន៍។
- ការចិញ្ចឹមបង្គា និងត្រីសមុទ្រតាមបច្ចេកវិទ្យា៖ កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមបង្គាខ្នាតធំ និងការចិញ្ចឹមត្រីឆ្ពង់ ត្រីតុកកែ តាមបែរ បានប្តូរជីវភាពអ្នកនេសាទពីការរំពឹងលើផលធម្មជាតិ (ដែលកាន់តែខ្សត់ខ្សោយ) មកជាការគ្រប់គ្រងទិន្នផលបានច្បាស់លាស់ ធានាបាននូវប្រាក់ចំណូលខ្ពស់ និងស្ថិរភាពសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ។
៣. ការប្រែប្រួលជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ (សង្ខេប)
- ចំណូលកើនឡើង និងមានស្ថិរភាព៖ គ្រួសារដែលប្រកបរបរវារីវប្បកម្ម និងកសិឧស្សាហកម្មមានលទ្ធភាពសាងសង់ផ្ទះសម្បែងរឹងមាំ ទិញមធ្យោបាយធ្វើដំណើរ និងសម្ភារៈប្រើប្រាស់ទំនើបៗ។
- ការអប់រំ និងសុខុមាលភាព៖ កាលណាប្រភពចំណូលមានលំនឹង ប្រជាពលរដ្ឋមានលទ្ធភាពបញ្ជូនកូនៗឱ្យទទួលបានការអប់រំខ្ពស់ និងអាចទទួលបានសេវាថែទាំសុខភាពល្អជាងមុន។
- ការកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ៖ ខេត្តកោះកុងត្រូវបានកត់សម្គាល់ថា មានកម្រិតជីវភាពប្រជាពលរដ្ឋល្អប្រសើរជាងតំបន់ឆ្នេរមួយចំនួន ដោយសារផ្ទៃដីនេសាទ និងការធ្វើវារីវប្បកម្មសមុទ្រទទួលបានផលខ្ពស់។
- អត្ថបទដោយ ទេព សោភ័ណ្ឌ